จบลงแล้วสำหรับ เทศกาล June write

จบลงพร้อมกับเรื่องเน่าๆของไอ้เอ็มที่ไม่น่ารื่นรมณ์

จบลงพร้อมกับ อารมณ์อ่อนไหวของคนอกหัก รักคุด

เป็นการอัพบล็อคถี่ที่สุดในรอบสองปีนี้ และแทบไม่น่าเชื่อ

ภายในเวลาสองอาทิตย์จะเกิดเรื่องไม่คาดคิดกับตัวเองได้อย่างมากมายแบบนี้

สองอาทิตย์ที่มีทั้งน้ำตา และเสียงหัวเราะ

มีทั้งเรื่องโกหก เสแสร้ง และจริงใจ

การใช้ชีวิตให้ผ่านพ้นไปในแต่ละวัน

โดยไม่มีจุดมุ่งหมายอะไรในชีวิตมันเป็นแบบนี้นี่เอง

การทรมานจิตใจ โดยการทำร้ายจิตใจคนอื่น...

 

คนที่ทำ เจ็บกว่าคนที่ถูกกระทำซะอีก

ไอ้เอ็มหัวเราะได้ ยิ้มได้ กินได้ บร้าได้ แต่นั่นไม่ได้แปลว่า

ฉันไม่ได้เป็นอะไรนะ ไอ โอเค...

 

ไม่แน่...ในทุกค่ำคืนไอ้เอ็มอาจร้องไห้เงียบๆอยู่ในมุมหนึ่งของห้องก็เป็นได้

สุดท้ายก็ไม่มีใครรู้อยู่ดี นอกจากตัวไอ้เอ็มเอง

 

การรักษาและเปลี่ยนแปลงจิตใจตัวเอง มันต้องใช้เวลาในการเยี่ยวยา

แต่การเปลี่ยนแปลงใครซักคน มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ

ต้องใช้ทั้งเวลา จิตใจ และ ชีวิต

 

ให้เวลากับตัวเอง

ให้มันเป็นบททดสอบ

และให้มันเป็นครู

แพ้ ชนะ

ตอนนั้นคงจะไม่เสียใจอีกต่อไป

 

ปล่อยมันไปตามทางที่ควรจะเป็น ...

และปล่อยมันไปตามทางของมันเอง...

 

**************************************************

เมื่อคืนนั่งคุยกับพี่สาวที่น่ารักมากๆคนหนึ่งทาง MSN

พี่สาวอายุมากกว่าเราไปรอบกว่า ( ไม่น่าเชื่อว่าพี่จะมานั่งฟังนู๋บ่นได้นะ)

เลยเอาเรื่องหลายๆ เรื่องไปปรับทุกข์ให้พี่สาวฟัง

แล้วก็ถูกว่ากลับมาในที่สุด 555+

ไอ้เอ็มขอโทษนะฮะพี่สาว และขอบคุณมากๆกับคำแนะนำหลายๆอย่าง

จะไม่ออกไปอยู่คนเดียวเด็ดขาดเลยฮะ

ตอนนี้คิดได้แล้ว พี่สาวพูดถูก

นอกจากพี่สาวแล้ว เพื่อนสนิท กะน้องชายอีกคนที่เตรียมด่าไอ้เอ็มอยู่

ลูกสาว ลูกผู้หญิง ออกไปอยู่คนเดียวนอกบ้านมันไม่งาม

ยังไงๆ มันก็ไม่น่ารักหรอกเนอะพี่เนอะ 555+

ขอบคุณคร๊าบบบบบบบบบบ ขอบคุณมากๆๆๆ

(หลังจากที่ทั้งเพื่อนและทุกคนห้ามแต่ทำไมเราไม่ฟัง 555+)

 

********************************************

ช่วงนี้รู้สึกจะคุยกับคนใน MSN มากเป็นพิเศษ

รู้สึกสบายใจ ไม่เหงา ไม่ได้อยู่คนเดียว

บางคนรู้สึกดีมากๆ หลังจากที่ปิดหูปิดตา

คิดว่า ในนั้นมีแต่เรื่องโกหก มีแต่ความไม่จริงใจ

ลองเปิดใจให้กว้างๆ...และสังเกตุเอา....

บางทีเราอาจจะได้อะไรกลับจากผุ้คนเหล่านั้นก็ได้

ความจริงใจ ความเชื่อใจ ความห่วงหา ความห่วงใย และความคิดถึง

มันอาจส่งผ่านและรับได้ ไม่เต็มร้อย

แต่...แค่ 3% อย่างน้อยเราก็ยังรับรู้ว่า

มันต้องคิดถึงกุบ้างล่ะวะ มันต้องห่วงกูบ้างน่า

มันต้องเชื่อกูบ้างสิ กูยังเชื่อเลยย 555+

 

มันอาจจะเป็นความคิดของคนบร้าๆบอๆอย่างไอ้เอ็มแค่คนเดียว..

กับความจริงใจที่มองไม่เห็นบนโลกไร้พรมแดนนั้น

ไอ้เอ็มเชื่อแบบนี้...และก็เชื่อว่า

หนึ่งในนั้นที่คุยกับไอ้เอ็มทุกวันก็ต้องมีความเชื่อแบบนี้ด้วยเหมือนกัน

ขอบคุณคนๆนั้นที่ปล่อยให้ไอ้เอ็มไปเวิ่นเว้อ

หาสาระอะไรไม่ค่อยได้ และไปกวนบ่อยๆ

ขอบคุณที่คุยด้วยและอยู่เป็นเพื่อนกัน

ขอบคุณจากใจจริง...

เอมขอบคุณมาก...

 

************************

คอลเลคชั่นนี้คือ

กัดปาก!!!

ก๊ากกกก เอากะตรูซิ นี่ขนาดเศร้าๆนะไอ้เอมมมม ฮี่ๆๆ

ชาวบ้านเค้ากัดแล้วมันเซ็กกุซี่อะ

แต่ทำไมไอ้เอมกัดแล้ว

55555

น่ากลัวววววววววววววว ไม่เหงจะเซกกุซี่เลยอะ (หน้าออกทอมไปแล้วว)

แต่...55+ เค้าชอบบนี่ (อาณาจักรความบร้าส่วนบุคคลว้อยยย!!!)

รูปนี่มองตัวเองแล้วคิดถึงพี่ชายฝาแฝดมากกกกกกกกกกกกก

หน้าเหมือนผุ้ชายได้อีกตรู 

 

 

ปล. เหงถุงใต้ตาม๊ายยยย

โฮกกก ทำยังไงให้มันหายยย

 



edit @ 30 Jun 2009 23:24:00 by RED......[em]

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ชีวิตมันก็เป็นแบบนี้แหละจ้าา

มีทั้งสุขและทุกข์ปะปนกันไป

ยังไงก็สู้ ๆ นะจ๊ะ เอาใจช่วย

แวะมารดน้ำให้ ดอกจะได้โตๆbig smile
เห้อๆๆๆ
บนทางงที่เราเลือกเดิน
มันไม่ได้สวยหรูทุกเส้นทางหรอกนะ
แต่เราเลือกที่จะทำให้เส้นทางมันสวยได้
บางทีเราก้เคยท้อแบบไม่ไหวจริงๆๆ
แต่ก้กลับมาคิดดูอีกทีว่าคนบางคนเขาอาจจะมีความทุกข์มากกว่าเราเปน100เท่า1000เท่าเลยก้ได้
เอาน่า
มีเพื่อนอย่างหนึ่งอีกตั้งคนนะเอ็มสู้ๆๆครับ
มีไรปรึกษาหนึ่งได้นะ
เต็มจัยนะ
เพื่อนกัน
confused smile

#3 By toshika_หนึ่งเองครับ (112.143.15.12) on 2009-07-01 00:42

*กอดคอ*

ไปบ้ากัน!!

#4 By 「エース」エム on 2009-07-03 10:29

สวยซี่ยังโตเลย
เอม ก็โตขึ้นเหมือนกัน

เนอะ ทุกข์มากก็นิ่ง ๆ เข้าไว้
จิ๊บๆ อยู่แล้วเรื่องแค่นี้

#5 By TaTam (58.9.249.209) on 2009-07-03 21:49

ลืมๆๆๆ
แก้ถุงใต้ตาได้แล้วบอกด้วยละกัน
เซงเหมือนกาน

#6 By TaTam (58.9.249.209) on 2009-07-03 21:50